پروانه هاای میهمانان سرور انگیزای میهمانانی که باران رابرای مردمان سالها در حسرت بارانباز ارمغان آورده ایدو شوکت راامید و عشق و برکت رافراوان شو فراوان شو فراوان تا از انبوهتدشمنان سرزمین منبهراسنددام

چشمت چو دیدم گوهری گشتم لبالب مشتریگشتی بدین غارتگری جانا چرا افسونگریآتش به ایمانم زنی بر بام انسانم شویپیدا و پنهانم کنی هر شب گریبانم دریهردم به باغ خاطرت در بند چشم ساحرتپُر دُر چو دیدم هر برت گف